Park Krajobrazowy Doliny Sanu (35 635 ha) – stanowi otulinę BdPN od strony północno-wschodniej.

Obejmuje dolinę Sanu odjego źródeł aż po Jezioro Solińskie, górskie pasmo Otrytu oraz masywy Magury Stuposiańskiej, Dwernika-Kamienia i Jeleniowatego. Od południa graniczy on z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, a od zachodu z Ciśniańsko-Wetlińskim Parkiem Krajobrazowym.

Park Krajobrazowy Doliny Sanu powstał m.in. dla ochrony górnego biegu jednej z najpiękniejszych polskich rzek – Sanu. Obszar leśny, który zajmuje około 80% powierzchni Parku, tworzą głównie duże kompleksy reglowej buczyny karpackiej, z czego blisko połowę zajmują stuletnie i starsze drzewostany puszczańskie.

Ten dziewiczy teren chroni ponadto siedem rezerwatów przyrody, w tym pięć torfowiskowych: „Zakole” (5,25 ha), „Tarnawa” (34,40 ha), „Litmirz” (13 ha), „Łokieć” (10,28 ha) i „Dźwiniacz” (10,51 ha); rezerwat florystyczny „Śnieżyca wiosenna w Dwerniczku” (4,94 ha); rezerwat leśny „Hulskie im. S. Myczkowskiego” i rezerwat krajobrazowy „Krywe” (511,73 ha). Ze względu na niewielkie zaludnienie i małą penetrację terenu przez ludzi, jest to jedna z najbogatszych ostoi fauny i flory puszczańskiej w otulinie BdPN. Przebywając w tych okolicach warto zwiedzić najstarszą w Bieszczadach i najpiękniejszą zarazem bojkowską cerkiew z piramidalnymi dachami w Smolniku nad Sanem, cerkiew w Chmielu, ruiny cerkwi w Hulskiem i Krywem oraz resztki cmentarzy z zabytkowymi nagrobkami w kilkunastu nieistniejących dziś miejscowościach.